ΡΑΓΑΔΑ ΠΡΩΚΤΟΥ

Τι είναι η ραγάδα πρωκτού;

Η ραγάδα πρωκτού είναι μια μικρή σχισμή ή πληγή στο δέρμα του πρωκτικού δακτυλίου, η οποία εκτείνεται μέχρι τον υποκείμενο μυ του σφιγκτήρα.

Είναι μια πολύ συχνή και εξαιρετικά επώδυνη πάθηση που επηρεάζει εξίσου άνδρες και γυναίκες, όλων των ηλικιών.

Παρότι δεν είναι συνήθως σοβαρή, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής λόγω του έντονου πόνου, ειδικά κατά τη διάρκεια και μετά την κένωση.

Τι προκαλεί τη ραγάδα πρωκτού;

Η ραγάδα πρωκτού προκαλείται συνήθως από τραυματισμό του πρωκτικού βλεννογόνου. Οι πιο συνηθισμένες αιτίες περιλαμβάνουν τη δυσκοιλιότητα και τη δίοδο σκληρών, μεγάλων κοπράνων, η οποία μπορεί να τραυματίσει την περιοχή.

Άλλες αιτίες μπορεί να είναι η διάρροια, ο τοκετός, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (π.χ. νόσος του Crohn) και η ελκώδης κολίτιδα. Επίσης, ορισμένες πρωκτικές σεξουαλικές πρακτικές, μπορούν να προκαλέσουν τραυματισμό στον βλεννογόνο.

Ο τραυματισμός οδηγεί σε σπασμό του εσωτερικού σφιγκτήρα. Αυτή η ακούσια σύσπαση του έσω σφικτήρα μειώνει την αιμάτωση της περιοχής και εμποδίζει την επούλωση, δημιουργώντας έτσι έναν φαύλο κύκλο.

Ποια είναι τα βασικά συμπτώματα της ραγάδας πρωκτού;

Το κυριότερο και πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα της ραγάδας πρωκτού είναι ο έντονος πόνος κατά τη διάρκεια της κένωσης. Αυτή η οξεία ενόχληση εμφανίζεται τη στιγμή της αφόδευσης και συχνά επιμένει από λίγα λεπτά έως και ώρες μετά, επηρεάζοντας την καθημερινότητα του ασθενούς.

Άλλα συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν την αιμορραγία, όπου πολλές φορές παρατηρείται φωτεινό κόκκινο αίμα, σε μικρή ποσότητα, στο χαρτί υγείας ή πάνω στα κόπρανα. Επίσης, ο έντονος κνησμός (φαγούρα) και ο ερεθισμός στην περιοχή είναι συνηθισμένα φαινόμενα που ταλαιπωρούν τον ασθενή.

Σε χρόνιες περιπτώσεις, μπορεί να παρατηρηθεί και ένα μικρό οζίδιο (δέρμα) στο εξωτερικό άκρο της ραγάδας, το οποίο ονομάζεται φρουρός μάζας.

Πώς γίνεται η διάγνωση της ραγάδας πρωκτού;

Η διάγνωση της ραγάδας πρωκτού είναι συνήθως πολύ εύκολη και βασίζεται στην κλινική εξέταση από εξειδικευμένο ιατρό (Γενικό Χειρουργό/Πρωκτολόγο).

Ο ιατρός λαμβάνει λεπτομερές ιστορικό των συμπτωμάτων (έντονος πόνος, αιμορραγία) και στη συνέχεια προχωρά στην απλή επισκόπηση της περιοχής.

Η σχισμή, ή ραγάδα πρωκτού, είναι συχνά ορατή με γυμνό μάτι. Λόγω του έντονου πόνου, μπορεί να αποφευχθεί η δακτυλική εξέταση στα οξέα στάδια.

Σε χρόνιες περιπτώσεις, η διάγνωση μπορεί να συμπληρωθεί με πρωκτοσκόπηση ή σπανιότερα με ενδοπρωκτικό υπέρηχο, προκειμένου να αποκλειστούν άλλες παθήσεις.

Πώς αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά η ραγάδα πρωκτού;

Η θεραπεία για τη ραγάδα πρωκτού αρχικά μπορεί να είναι συντηρητική, περιλαμβάνοντας αλλαγές στη διατροφή (αύξηση φυτικών ινών, κατανάλωση νερού), χρήση μαλακτικών κοπράνων και τοπικών αλοιφών.

Ωστόσο, για τις περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική αγωγή, η θεραπεία με Laser (διοδικό laser) αποτελεί σήμερα την πιο σύγχρονη, ανώδυνη και αποτελεσματική επιλογή.

Η θεραπεία της ραγάδας πρωκτού με Laser είναι μια ελάχιστα επεμβατική μέθοδος, η οποία στοχεύει στην ταυτόχρονη χαλάρωση του σφιγκτήρα του πρωκτού (σφιγκτηρόλυση) και στη θερμική εξάχνωση της ίδιας της ραγάδας.

Η χρήση Laser εξασφαλίζει μεγάλη ακρίβεια, ελάχιστο τραύμα στους γύρω ιστούς και μείωση του μετεγχειρητικού πόνου σε σχέση με την κλασική χειρουργική μέθοδο (π.χ. πλάγια εσωτερική σφιγκτηροτομή).

Η χειρουργική επέμβαση με Laser είναι σύντομη, γίνεται συνήθως με τοπική αναισθησία και επιτρέπει την άμεση επιστροφή του ασθενούς στις καθημερινές του δραστηριότητες, καθιστώντας την την καλύτερη και αποτελεσματικότερη λύση για τη οριστική αντιμετώπιση της ραγάδας.

Πώς μπορεί να προληφθεί η εμφάνιση της ραγάδας πρωκτού;

Η πρόληψη της ραγάδας πρωκτού επικεντρώνεται κυρίως στη διατήρηση μαλακών κοπράνων και στην αποφυγή του τραυματισμού κατά την κένωση. Τα βασικά μέτρα πρόληψης είναι τα εξής:

• Αύξηση της πρόσληψης φυτικών ινών (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά ολικής άλεσης).
• Επαρκής ενυδάτωση (πόση μεγάλων ποσοτήτων νερού).
• Αποφυγή της καθυστέρησης της κένωσης και της έντονης προσπάθειας (σφίξιμο) κατά την αφόδευση.
• Η καλή υγιεινή της περιοχής και η χρήση χλιαρού νερού (λουτρά) για χαλάρωση.
• Άμεση αντιμετώπιση της διάρροιας ή της δυσκοιλιότητας.